Πολυαρχιερατικός Εσπερινός των Αγίων Ναουσαίων Νεομαρτύρων

Την Κυριακή του Θωμά εορτάζεται στη Νάουσα η εορτή των Δισχιλίων Νεομαρτύρων που μαρτύρησαν το 1822 καθώς επίσης και η 196η επέτειος του Ολοκαυτώματος της πόλεως.

Το εσπέρας του Σαββάτου τελέστηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Μηνά Ναούσης ο πανηγυρικός Εσπερινός της εορτής των Νεομαρτύρων, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σταγών και Μετεώρων κ. Θεοκλήτου και συγχοροστατούντων των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Τρίκκης και Σταγών κ. Χρυσοστόμου και Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμονος.

Μετά το τέλος του Εσπερινού τελέστηκε μεγαλοπρεπής λιτανεία προς τον χώρο του μαρτυρίου (Κιόσκι) όπου τελέστηκε αρτοκλασία και ο Σεβ.Μητροπολίτης Βεροίας κ. Παντελεήμων κήρυξε το θείο Λόγο.

Η ομιλία του Σεβ. Μητροπολίτου Βεροίας :

«Ὤ τοῦ παραδόξου θαύματος· τῶν αἱμάτων ροαῖς, δισχιλίων σύλ­­λογος ἡρώων τῆς τοῦ Χριστοῦ ἁγίας πίστεως, κατάρδει ὡς ποτα­μός θεοσεβείας ροώδης τήν Νάου­σαν».

Καί αὐτό τό παράδοξο θαῦμα, τό θαῦμα πού ἀκολουθεῖ τό μέγα καί ἀνυπέρβλητο θαῦμα τῆς Ἀναστά­σεως τοῦ Κυρίου, ζοῦμε καί τιμοῦ­με καί ἐμεῖς σήμερα, ἐδῶ στό Κιό­σκι τῆς ἡρωικῆς καί μαρτυρι­κῆς πό­λεως τῆς Ναούσης· ἐδῶ στόν τό­πο τῆς ὁμολογίας τῶν γενναίων τέκνων τῆς ἁγιοτόκου καί ἡρωο­τόκου πόλεώς μας· ἐδῶ, ὅπου τά φωτόμορφα τέκνα τῆς Ἐκκλησίας φωταγώγησαν μέ τό φῶς τῆς Ἀνα­στάσεως πού ἔλαμψε μέ τήν ὁμο­λογία τῆς πίστεως καί τῆς ἀγάπης τους στόν ἀναστάντα Κύ­ριο, τόν ἐλευθερωτή τῶν ψυχῶν μας, καί καταύγασε τά πρόσωπά τους.

Καί ἐάν ὁ ἀπόστολος Θωμᾶς θά ζη­τήσει αὔριο στό ὑπερῶο τῆς Ἱε­ρουσαλήμ νά βάλει τόν δά­κτυ­λόν του εἰς τόν τύπον τῶν ἥ­λων καί τό χέρι του στή λογχισμένη πλευ­ρά τοῦ διδασκάλου του γιά νά πι­στεύσει ὅτι ὄντως ἀνέστη καί νά ἀναφωνήσει «ὁ Κύριός μου καί ὁ Θεός μου», ἐμεῖς εὑρισκόμεθα ἤδη ἐπί τῶν ἰχνῶν τῆς θυσίας καί τοῦ μαρτυρίου τῶν ἡρωικῶν συμ­πο­λι­τῶν μας, τῶν ἁγίων νεομαρ­τύρων τῆς πόλεώς μας.

Στεκό­μα­σθε στό σημεῖο πού στά­θηκαν καί ἐκεῖνοι, ὅταν ἡ μανία τοῦ Τούρκου πασᾶ συγκέντρωσε στόν τόπο αὐ­τό, στό Κιόσκι, ὅσους εἶχαν γλι­τώσει ἀπό τή σφαγή καί τή φωτιά τήν ὥρα τῆς μάχης.

Μέ τήν ὑπε­ρο­ψία τῆς μεγάλης κα­ταστροφῆς πού προκάλεσε στήν πόλη, πίστευσε πώς μπορεῖ νά κα­τα­γάγει ἕναν ἀκόμη θρίαμβο, νά ἀναγκάσει ὅσους εἶχαν ἀπομεί­νει ζωντανοί νά ἀρνηθοῦν τήν πίστη τους στόν Χριστό καί νά ἀσπα­σθοῦν τή δική του θρησκεία. Τούς συγκέντρωσε ἐδῶ, στό κιόσκι, καί τούς καλοῦσε ἕ­ναν-ἕναν ζητώ­ντας τους νά ποῦν ποιός εἶναι καί τί πιστεύει.

Καί ὄντως ἔτσι ἔγινε. Πέρασαν ἕνας-ἕνας μπροστά του, 1241 χι­λι­ά­­δες Ναουσαῖοι, ἄνδρες καί παι­διά, ἀλλά δέν συνέβη αὐτό πού πε­ρίμενε νά συμβεῖ ὁ Τοῦρκος πα­σᾶς. Μέ θάρρος καί γενναιό­τητα ἕνας-ἕνας ὁμολόγη­σαν τήν πίστη τους στόν Χριστό. «Χριστιανός εἶ­μαι καί χριστιανός θά πεθάνω», ἦταν ἡ ὁμολογία πού ἐπαναλάμ­βα­ναν ὁ ἕνας μετά τόν ἄλλον, ἄνδρες καί παιδιά, χωρίς νά δει­λιά­ζουν, χω­ρίς νά φοβοῦνται, χω­ρίς νά ὑπο­λογίζουν οὔτε τίς ἀπει­λές οὔτε τίς ὑποσχέσεις, οὔτε τή ζωή οὔτε τόν θάνατο. Ἡ πίστη τους στόν Χριστό πού ἀνέστη «θα­νά­τῳ θάνατον πα­τήσας», τούς κά­νει νά τήν ὁμο­λο­γοῦν μέ θάρρος καί νά δέχονται μέ χαρά τό μαρ­τύ­ριο, εἴτε ἐδῶ στό Κιόσκι τῆς Να­ού­σης, εἴτε στή Θεσ­σαλονίκη, ὅπου οἱ Τοῦρκοι με­τέ­φεραν τίς γυναῖ­κες, πιστεύ­οντας ὅτι μέ τά βασανι­στήρια θά τίς ἔκα­ναν τελικά νά ἀλ­λαξο­πι­στή­σουν.

Ὅμως καί ἐκεῖνες ἔδειξαν τήν ἴδια καρτερία καί τήν ἴδια ἀνδρεία μέ ὅσους μαρτύρησαν στό Κιόσκι, καί μέ τή θυσία τους γιά τήν πίστη στόν Χριστό καί γιά τήν ἀγάπη στήν πατρίδα καί τήν ἐλευθερία, ἔδωσαν σέ ὅλο τόν κόσμο ἕνα μά­θημα ἀνδρείας καί γενναιό­τητος. Δίδαξαν μέ τό μαρτύριο καί τή θυσία τους ὅτι ἡ ἀγάπη γιά τά ἰδα­νικά, γιά τήν πίστη, γιά τήν πα­τρί­δα εἶναι πάνω ἀπό ὅλα, εἶναι πά­νω καί ἀπό αὐτή τή ζωή τοῦ ἀν­θρώ­που, πού ἀξίζει κανείς νά τήν προσ­φέρει γιά νά μήν τά ἀρνηθεῖ, γιά νά μήν τά προδώσει. Δίδαξαν μέ τό μαρτύριο καί τή θυ­σία τους ὅτι οἱ Ἕλληνες, οἱ Μα­κεδόνες «ποτέ ἀπό τό χρέος μή κινοῦντες» εἶναι πάντοτε ἕτοιμοι νά ὑπερα­σπι­σθοῦν τίς δικές τους Θερμο­πύ­λες γιά νά μήν προδώ­σουν ὅ,τι τούς κληροδότησαν οἱ πατέρες τους, γιά νά μήν ἀφήσουν αὐτή τή γῆ, τήν ἁγιοτόκο καί ἡρω­ι­­­κή, στά χέρια τῶν κατα­κτητῶν καί τῶν σφετεριστῶν της.

Καί τό δίδαγμά τους αὐτό εἶναι ἕνα δίδαγμα ζωῆς καί γιά ἐμᾶς, τούς ἀπογόνους τους, τούς σύγ­χρο­­νους Ναουσαίους, ἀλλά καί ὅλους τούς Μακεδόνες καί τούς Ἕλ­ληνες, πού συγκενρωθήκαμε σή­μερα ἐδῶ, στόν τόπο τῆς θυσίας καί τοῦ μαρτυρίου τους, ὄχι μόνο γιά νά ἀποτίσουμε τόν ὀφειλό­μενο φόρο τιμῆς καί εὐγνωμο­σύ­νης, ἀλλά καί γιά νά «ἀντλήσω­μεν μετ᾽ εὐφροσύνης ὡς ὕδωρ κα­θάρσιον τήν ὑπέρ ἡμῶν πρεσβείαν ἐξ αὐτῶν πρός Κύριον». Γιά νά ἀντλήσουμε δύναμη ἀπό τή δύ­να­μη τοῦ μαρτυρίου καί τῆς θυσίας τους καί γιά τόν δικό μας ἀγώνα, γι᾽ αὐτή τήν ἡρωική γῆ, τήν αἱμα­τοβαμμένη καί σπαρμένη μέ τά ἱερά λείψανα τῶν ἀγωνιστῶν τῆς ἐλευθερίας μας καί τῶν μαρ­τύ­ρων τῆς πίστεώς μας.

Γιά νά ἀντλή­σουμε δύναμη καί νά βροντοφω­νάξουμε καί ἐμεῖς γιά ἀκόμη μία φορά ὅτι ἡ Μακε­δο­νία εἶναι καί θά παραμείνει ἑλ­ληνική. Γιατί δέν θυσιάσθηκαν καί δέν μαρ­τύρησαν ἄδικα καί ἄσκοπα οἱ πατέρες καί οἱ μητέρες μας γι᾽ αὐτόν τόν τόπο. Γιατί εἶναι χρέος μας νά τιμή­σου­με τήν ἱερά παρα­κα­ταθήκη πού μᾶς ἐμπιστεύθηκαν, ποτίζο­ντάς την μέ τό αἷμα τους, οἱ πρόγονοί μας. Γιατί ἔχουμε καθῆ­κον νά προστατεύσουμε αὐτόν τόν τόπο ἀπό ὅσους τόν ἐποφθαλ­μι­οῦν καί ἐπιδιώκουν καί σήμερα μέ κάθε τρόπο νά σφετερισθοῦν τό ὄνομά του, τόν πολιτισμό του, τήν ἱστο­ρία του.

Πρέπει νά γνωρίζουν τόσο αὐτοί πού τό ἐπιδιώκουν ὅσο καί ἐκεῖνοι πού τούς ὑποστηρίζουν, ἐξυπη­ρε­τώντας τά ἰδιοτελῆ συμφέροντά τους, ὅτι τό ὄνομα καί ἡ ἱστορία αὐτοῦ τοῦ τόπου, τῆς Ναούσης, τῆς Μακεδονίας εἶναι ποτισμένα μέ τό αἷμα τῶν πατέρων μας. Εἶναι ἐλεύθερα καί εἶναι ἑλληνικά, γιατί οἱ πρόγονοί μας ἀγωνίσθηκαν καί θυσιάσθηκαν γιά τήν πίστη στόν Χριστό καί τήν ἀγάπη στήν πα­τρίδα. Καί ἐμεῖς δέν εἶναι δυνατόν νά προδώσουμε ποτέ τή θυσία τους καί νά φανοῦμε κατώτεροι τῆς κληρο­νομιᾶς πού παραλά­βα­με. Δέν μποροῦμε νά λέμε ὅτι ἀγαποῦμε τήν πατρίδα μας, ἐάν δέν εἴμαστε ἕτοιμοι νά θυσια­σθοῦμε γι᾽αὐτήν, γιατί ἀγάπη χω­ρίς θυσία δέν νοεῖται.

Αὐτή τή θυσιαστική ἀγάπη μᾶς δί­δαξε καί ὁ Χριστός, ὁ ὁποῖος ἀπό ἀγάπη γιά μᾶς σταυρώθηκε καί ἀναστήθηκε καί ἐπέτρεψε στόν Θω­μᾶ νά βάλει τόν δάκτυλό του στόν τύπο τῶν ἥλων γιά νά πει­σθεῖ ἀκριβῶς γιά τό μέγεθος τῆς ἀγάπης του καί γιά τήν ἀλήθεια τῶν λόγων του: «μείζονα ταύτης ἀγάπην οὐδείς ἔχει, ἵνα τις τήν ψυχήν αὐτοῦ θῇ ὑπέρ τῶν φίλων αὐτοῦ».

Αὐτή τή θυσιαστική ἀγάπη μᾶς δί­δαξαν καί οἱ ἅγιοι νεομάρτυρες καί οἱ ἥρωες τῆς Ναούσης πού προσέ­φεραν τή ζωή τους γιά τήν πίστη καί τήν πατρίδα. Καί αὐτή ἡ ἀγάπη εὔχομαι νά καθοδηγεῖ τίς ἐπιλογές ὅλων μας καί τήν πορεία τῆς ζωῆς μας καί ὡς ἄτομα καί ὡς ἔθνος.

Αὐτά θά πρέπει, ταπεινά φρονῶ, νά τά ἔχουν ὑπόψη τους οἱ 300 τῆς Βουλῆς, καί ἰδιαιτέρως οἱ Μακε­δό­νες βουλευτές ὅλων τῶν κομ­μά­των, ὅσον ἀφορᾶ τήν ψῆφο τους γιά τό ὄνομα τῆς Μακεδο­νίας. Καί πιστεύω ὅτι δέν θά βρε­θεῖ χέρι Μα­κεδόνος βουλευτοῦ τό ὁποῖο θά ψηφίσει ἐνάντια στά συμ­φέ­ρο­ντα τῆς Μακεδονίας μας. Καί ἄν συμβεῖ κάτι τέτοιο, ὅποιοι τό κάνουν, θά μείνουν στιγματι­σμέ­νοι στήν ἱστορία αὐτοῦ τοῦ τόπου γιά πάντα, ἀμαυρώνοντας τό ὄνο­μα καί τῆς οἰκογενείας τους καί τῶν παιδιῶν τους.

Ἐμεῖς πάντως, ὁτιδήποτε καί ἄν ἀποφασίσουν, δέν θά τό ἀναγνω­ρί­­σουμε καί οὐδέποτε θά δεχθοῦμε τήν προδοσία τῆς Μακεδονίας μας καί τό ξεπούλημά της.

Μέ αὐτές τίς σκέψεις καί αὐτή τήν εὐχή θά ἤθελα νά εὐχαριστή­σω ἀπό καρδίας τούς Σεβασμιω­τά­τους Ἁγίους Ἀδελφούς Ἀρχιε­ρεῖς, τόν Σεβασμιώτατο Μητροπο­λίτη Τρίκ­κης καί Σταγῶν κύριο Χρυσό­στομο, καί τόν Σεβασμιώ­τα­το Μη­τροπολίτη Σταγῶν καί Μετεώρων κύριο Θεόκλητο, οἱ ὁποῖοι λά­μπρυ­­ναν μέ τήν παρου­σία τους τόν πανηγυρικό πολυαρ­χιε­ρατικό Ἑσπερινό καί τίς ἑορ­ταστικές ἐκ­δηλώσεις πρός τιμήν τῶν ἁγίων Ναουσαίων νεομαρ­τύ­ρων καί τοῦ ὁλοκαυτώματος τῆς ἡρωικῆς πό­λεως τῆς Ναούσης, ὁ Ἅγιος Τρίκ­κης καί Σταγῶν γιά δεύτερη φορά καί ὁ Ἅγιος Σταγῶν καί Μετεώ­ρων γιά πρώτη, καί τίμησαν μαζί μας, καί ἐδῶ στόν τόπο τῆς θυσίας καί τοῦ μαρ­τυρίου, τούς μάρτυρες καί τούς ἥρωες, ἄνδρες, γυναῖκες καί παι­διά, τῆς Ναούσης.

Εὐχαριστῶ θερμά καί τόν κ. Δή­μαρ­­χο Ναούσης καί τό προσωπικό τοῦ Δήμου γιά τήν ὀργάνωση τῆς τιμητικῆς αὐτῆς ἐκδηλώσεως ἐδῶ στό Κιόσκι, καί ὅλους ἐσᾶς, οἱ ὁποῖοι ἤλθατε γιά νά τιμήσουμε τούς ἁγίους νεομάρτυρες καί τούς ἡρωικούς πεσόντες στό ὁλοκαύ­τω­μα τῆς πόλεώς μας, γιά νά τι­μήσουμε αὐτούς πού μέ τή θυσία τους τίμησαν τήν πόλη μας καί ἔγρα­ψαν τό ὄνομά της στίς δέλ­τους τῆς Ἱστο­ρίας καί τοῦ οὐρα­νοῦ

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

 

Για φωτογραφικό υλικό πατήστε εδώ.

 

Μπορεί επίσης να σας αρέσει Περισσότερα από τον συγγραφέα

Αφήστε μια απάντηση

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο

Read previous post:
Ορθόδοξος Συναξαριστής 10-7,Καλημέρα
Συναξάρι 15 Απριλίου, Άγιος Κρήσκης

Ο Άγιος Κρήσκης καταγόταν από τα Μύρα της Λυκίας και έζησε την εποχή της παντοδυναμίας της ειδωλολατρίας.

Close