Βεροίας Παντελεήμων: Η μεγαλύτερη τιμή είναι η ζωή μας να ταυτίζεται με την ζωή της Παναγίας και των Αγίων

Την Τρίτη 7 Σεπτεμβρίου το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Πανηγυρικό Εσπερινό και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Γενεσίου της Θεοτόκου Καλοχωρίου.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Σήμερον καρπογονείν η χάρις απάρχεται, εμφανίζουσα τώ κόσμω Θεού Μητέρα».

Πρώτη Θεομητορική εορτή η εορ­τή τού Γενεσίου τής Υπεραγίας Θεο­τόκου καί η Εκκλησία μας εορ­τάζει τό θαυμαστό γεγο­νός τής γεν­νήσεως τής Υπεραγίας Θεοτό­κου. Καί είναι θαυμαστό τό γεγο­νός αυτό, διότι η Παναγία Παρθέ­νος γεννήθηκε ανατρέπο­ντας τούς όρους τής φύσεως. Γεν­νήθηκε από μία μητέρα πού επί χρόνια παρακα­λούσε τόν Θεό νά τής χαρίσει ένα παιδί καί βρισκό­ταν ήδη σέ προχω­ρη­μένη ηλικία, ώστε φυσιολογικά ήταν πλέον αδύ­νατο νά αποκτήσει παιδί.

Σ’ αυτήν ακριβώς τή χρονική στιγ­μή, πού ήταν ανθρωπίνως αδύ­νατη η γέν­νηση ενός παιδιού, γεν­νάται αυτή πού επρόκειτο νά γίνει η Μητέρα τού Θεού. Γεννάται ως καρπός τής χάριτος τού Θεού πού επεμβαίνει μέ θαυμαστό καί υπέρλογο τρόπο καί πραγματο­ποιεί τό αδύνατον παρ’ανθρώποις.

Όμως η ενέργεια τής θείας χά­ρι­τος δέν αφορά μόνο τή λύση τής στει­ρώ­σεως τής αγίας Θεοπρομή­το­ρος Άννης καί τή γέννηση τής Πανα­γίας Παρθένου. Η Υπεραγία Θεο­τό­κος δέν είναι μόνον καρπός τής θείας χάριτος, γιατί γεννάται μέ τήν επέμβασή της, αλλά γιατί στό πρόσωπό της η θεία χάρη θέλει νά δείξει σέ όλους τούς ανθρώπους πώς είναι ο κεχαριτωμένος άνθρω­πος, ο άνθρωπος πού έχει τή χάρη τού Θεού καί πορεύεται μέ αυτήν στή ζωή του.

Από τήν ημέρα κατά τήν οποία ο Αδάμ καί η Εύα παρήκουσαν τήν εντολή τού Θεού καί εκδιώχθηκαν από τόν παράδεισο, οι άνθρωποι ζούσαν όχι μόνο μακριά από τόν Θεό αλλά καί στερημένοι τής θείας χάριτος. Η γέννηση όμως τής Υπε­ραγίας Θεοτόκου μέ τήν επέμβαση τής θείας χάριτος αποτελεί τήν απαρ­­χή μιάς νέας περιόδου στή ζωή τού ανθρωπίνου γένους. Η θεία χάρη δέν επεμβάνει μόνο γιά νά πραγματοποιήσει τήν επιθυμία καί τήν παράκληση τών ευσεβών γονέων τής Θεοτόκου, τών αγίων Ιωακείμ καί Άννης, αλλά καί νά εγκαινιάσει στό πρόσωπο τής Πα­να­γίας Παρθένου τό έργο τής θείας προνοίας γιά τή σωτηρία τών αν­θρώ­πων.

«Σήμερον καρπογονείν η χάρις απάρχεται, εμφανίζουσα τώ κόσμω Θεού Μητέρα».

Άν η πρώτη Εύα, η μητέρα τού αν­θρωπίνου γένους παρήκουσε τήν εντολή τού Θεού καί παρασύρ­θηκε στήν αμαρτία, απομακρυνό­μενη από τόν Θεό καί απομακρύνο­ντάς μαζί της όλους τούς ανθρώ­πους, η νέα Εύα, η Υπεραγία Θεο­τόκος, πού γεννάται ως καρπός τής θείας χάριτος, αναδεικνύεται Μη­τέρα τού Θεού, ο οποίος δείχνει δι’ Αυτής σέ όλο τό ανθρώπινο γένος σέ τί ύψος πνευματικό μπορεί νά φθάσει ο χοϊκός άνθρωπος διά τής χάριτος τού Θεού καί τί μπορεί νά επιτύχει δι’ αυτής.

Γι’ αυτό καί η Εκκλησία μας δέν προβάλλει καί δέν τιμά τό Γενέσιο τής Υπεραγίας Θεοτόκου μόνο ως τό θαυμαστό γεγονός τής γεννή­σεως τής Παναγίας Παρθένου πού αξιώθηκε νά γίνει Μητέρα τού Θεού, αλλά καί τιμά καί τήν Πανα­γία ως τό πρότυπο τού νέου αν­θρώ­που, τού κατά Θεόν ανθρώπου, τού ανθρώπου πού ζεί καί ενεργεί μέ τή χάρη τού Θεού.

Ποιά είναι όμως τά χαρακτηρι­στι­κά γνωρίσματα τού ανθρώπου πού έχει τή χάρη τού Θεού στή ζωή του; Μάς τά υποδεικνύει η Υπεραγία Θεοτόκος μέ τή ζωή της.

Τό πρώτο είναι η προσευχή. Η Παναγία μας γεννήθηκε μέσα στήν προσευχή, τήν προσευχή τών ευσε­βών γονέων της, τών αγίων Θεο­πα­­τόρων Ιωακείμ καί Άννης, καί τήν προσευχή τους τή συνέχισε καί η ίδια κατά τήν παραμονή της στά Άγια τών Αγίων αλλά καί σέ όλη τήν υπόλοιπη ζωή της μέχρι τήν Κοίμησή της. Η προσευχή, η επι­κοι­­νωνία δηλαδή μέ τόν Θεό, είναι αυτή πού ανοίγει τόν δίαυλο τής θείας χάριτος, γιατί ο άνθρωπος πού τήν ζητά, τήν λαμβάνει, όταν καί όποτε ο Θεός κρίνει ότι είναι πρός τό συμφέρον του.

Τό δεύτερο χαρακτηριστικό είναι η ταπείνωση. «Ταπεινοίς δίδωσι χά­ριν» ο Θεός, λέγει η Αγία Γραφή. Καί η Υπεραγία Θεοτόκος διακρί­θη­κε γιά τήν ταπείνωσή της. Ποτέ δέν επεδίωξε τιμές καί δόξες, ποτέ της δέν καυχήθηκε ότι αυτή ήταν η Μητέρα τού Θεού. Ζούσε μέσα στήν ταπείνωση, γι’ αυτό καί ο Θεός όχι μόνο τής έδωσε τή χάρη του αλλά καί τήν αξίωσε νά γίνει Μητέρα του ως «κεχαριτωμένη» περισσό­τε­­ρο από κάθε άλλη γυναίκα στόν κόσμο.

Καί τό τρίτο χαρακτηριστικό είναι η υπακοή στό θέλημα τού Θεού. Η Υπεραγία Θεοτόκος ταύτισε τό θέ­λη­μά της μέ τό θέλημα τού Θεού καί ήταν πάντοτε υπάκουη στίς εντολές του, υπάκουη καί όταν τής εμπιστεύθηκε τή μεγάλη αποστο­λή, νά γίνει συνεργάτις τού Θεού στή σωτηρία τών ανθρώπων. Η απάντησή της «ιδού η δούλη Κυ­ρίου, γένοιτό μοι κατά τό ρήμα σου», δέν ήταν μία ευκαιριακή απά­ντηση, αλλά ήταν ο τρόπος μέ τόν οποίο ζούσε καί πολιτευόταν η Υπεραγία Θεοτόκος.

Τιμώντας καί εμείς σήμερα τό Γε­νέσιό της, άς προσπαθήσουμε νά μι­μηθούμε τά τρία αυτά χαρακτη­ρι­στικά τής Παναγίας μας, τής Κυ­ρί­ας Θεοτόκου, τήν προσευχή, τήν ταπείνωση καί τήν υπακοή, γιά νά έχουμε τή χάρη τού Θεού στή ζωή μας καί νά αξιωθούμε διά τών πρεσβειών της καί τής σωτη­ρίας μας, διότι τότε μόνο θά τιμήσουμε πραγματικά τήν Παναγία μας. Γιατί μάθαμε νά τρέχουμε καμιά φορά στίς εκκλησίες, νά ανάβουμε τά κεριά, νά πηγαίνουμε τά πρόσφορα, αλλά η ζωή μας απέχει, απέχει από τή ζωή τής Παναγίας, από τή ζωή τών αγίων.

Άν πράγματι θέλουμε νά τούς τιμήσουμε, νά ξέρουμε ότι η μεγαλύτερη τιμή είναι η ζωή μας νά ταυτίζεται μέ τή ζωή τής Υπεραγίας Θεοτόκου καί τών αγίων. Διότι καί αυτοί ήταν άνθρωποι σάν καί μάς, καί αυτοί είχαν πειρασμούς καί αυτοί είχαν δυσκολίες, όμως μέ τήν ταπείνωση καί μέ τή σχέση μέ τόν Θεό, κατόρθωσαν νά τά υπερπηδήσουν όλα αυτά καί νά ζήσουν τήν εν Χριστώ ζωή. Έτσι καί εμείς, λοιπόν, άν θέλουμε πράγματι νά τιμήσουμε τήν Παναγία μας, άς προσπαθήσουμε νά ομοιάσουμε τή ζωή της.

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Μπορεί επίσης να σας αρέσει Περισσότερα από τον συγγραφέα

Αφήστε μια απάντηση

Read previous post:
Παναγία Εκατονταπυλιανή της Πάρου: Ένα συνεχές θαύμα

Οι παραδόσεις μαρτυρούν ότι η Αγία Ελένη, η μητέρα του Μεγ. Κωνσταντίνου, πηγαίνοντας προς τους Αγίους Τόπους το 326 για...

Close