Γιατί άραγε τρώμε περισσότερο απ’όσο πρέπει;

Το ρητό που λέει πως “είμαστε ό,τι τρώμε” αντικαθίσταται όπως φαίνεται, από τους ειδικούς σύμφωνα με νέα ευρήματα, με τη θεωρία ότι τρώμε ακριβώς όπως ο κόσμος που μας περιβάλλει. Οι τροφές που επιλέγουμε ανάλογα με τη συναισθηματική μας κατάσταση είναι ένα άλλο κεφάλαιο που απασχολούσε ανέκαθεν την επιστημονική κοινότητα.

Όλοι ξέρουμε πως δεν τρώμε μόνο όταν πεινάμε ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που αρνούμαστε να αφήσουμε το πιρούνι κάτω ακόμη και αν νιώθουμε χορτάτοι. Οι ψυχολόγοι καταλήγουν σε ένα σύνολο παραγόντων που εξηγούν την ανθρώπινη τάση για υπερβολική κατανάλωση φαγητού ακόμη και όταν το στομάχι μας δεν μοιάζει να έχει αυτή την ανάγκη.

Σύμφωνα με μια νέα ελβετική μελέτη στο New York Magazine, οι διατροφικές μας συνήθειες στην πραγματικότητα καθοδηγούνται από τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς μας. Για παράδειγμα, οι ευσυνείδητοι άνθρωποι δείχνουν να προτιμούν λιγότερο τις τροφές που περιέχουν ζάχαρη, οι εξωστρεφείς τρώνε πιο συχνά γεύματα μες στην ημέρα και σε μεγαλύτερες ποσότητες ενώ τα ευαίσθητα άτομα προχωρούν σε μια πιο “συναισθηματική” κατανάλωση φαγητού. Αυτό σημαίνει ότι τρώμε κυρίως για να καλύψουμε κάποιες ψυχικές αδυναμίες.

Όταν οι άνθρωποι χρειάζονται κόσμο γύρω τους για να φάνε άνετα, ονομάζονται “people pleasers”. Στην πραγματικότητα, είναι σαν να επιζητούν την αποδοχή των υπολοίπων για να συνεχίσουν το φαγητό τους. Είναι συχνό επίσης το φαινόμενο πολλοί άνθρωποι να αντιγράφουν τον τρόπο που τρώνε οι άλλοι γύρω τους. Το φαινόμενο είναι γνωστό ως mirroring, πρόκειται για τις τάσεις στον τρόπο κατανάλωσης του φαγητού που καθρεφτίζονται ουσιαστικά στον απέναντι και τον οδηγούν να μιμηθεί εκείνον που τρώει. Πέρα από τη γλώσσα του σώματος και τον τόνο της φωνής, πολλά άτομα καταναλώνουν παρορμητικά το φαγητό όταν παρακολουθούν τους άλλους να τρώνε.

Θέλω να φάω ή παρασύρομαι;

Θέλω να φάω ή παρασύρομαι;

 

Η ψυχολογία φαίνεται να επηρεάζει σε σημαντικό βαθμό τον τρόπο που καταναλώνουμε το φαγητό. Η ανάγκη για τροφή δεν είναι καθαρά βιολογική. Ξέρουμε πως πέρα από τους τρόπους που μας επηρεάζουν οι γύρω μας στο φαγητό, πολλές από τις τροφές που επιλέγουμε, συνδέονται με την εκάστοτε συναισθηματική μας κατάσταση. Η “συναισθηματική αναζήτηση”, η τάση να ζήσουμε μία συναρπαστική και έντονη εμπειρία συνδέεται πολλές φορές, με την ανάγκη να δοκιμάσουμε μία ιδιαίτερη, καυτερή τροφή. Η έντονη επιθυμία για γλυκά παρατηρείται, όταν έχουμε την ανάγκη κάλυψης ενός συναισθηματικού κενού.

Θεωρείται ότι οι τούρτες, τα μπισκότα και οι σοκολάτες παράγουν στον οργανισμό μας καθησυχαστικά συναισθήματα που έχουν την ιδιότητα να μας ηρεμούν. Η σοκολάτα μάλιστα, περιέχει μεταξύ άλλων, ενεργοποιητές που δρουν ως στιγμιαία “τονωτικά”. Η ανασφάλεια, η ντροπή ή η ενοχή “προτιμούν” τις μαλακές και κρεμώδεις τροφές, όπως είναι το παγωτό και τα τυριά. Η κρεμώδης και απαλή υφή δίνει την αίσθηση ότι μας καθησυχάζει και μας απαλλάσσει από κάθε είδους συναισθηματικό βάρος.

Οι καραμέλες υποστηρίζεται πως πολεμούν την αναποφασιστικότητα. Η τάση να τρώμε ξηρούς καρπούς από την άλλη, σε υπερβολικό σημείο θα μπορούσε να εκφράζει ανικανοποίητες ανάγκες, για χαρά και ικανοποίηση. Οι τροφές, με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά, θεωρείται πως αναπληρώνουν αισθήματα κενού, ανησυχίας, μοναξιάς και δυσαρέσκειας.

Όταν το φαγητό εξαφανίζεται από το πιάτο, αρνούμαστε να αφήσουμε κάτω το πιρούνι
Όταν το φαγητό εξαφανίζεται από το πιάτο, αρνούμαστε να αφήσουμε κάτω το πιρούνι

 

Τα άτομα, που διακατέχονται από την αίσθηση του ανικανοποίητου ή έχουν τάσεις κατάθλιψης, καταφεύγουν συχνά, σε τροφές πλούσιες σε υδατάνθρακες, όπως το ψωμί, τα γλυκά, τα μπισκότα, ενώ οι αγχώδεις άνθρωποι καταναλώνουν πιο συχνά, αλμυρά και τραγανά φαγητά, όπως είναι τα πατατάκια, τα κρακεράκια, τα ποπ κορν. Υποστηρίζεται ότι η καταφυγή σε αυτή τη λύση ισοδυναμεί με “έναν νόστιμο σάκο του μποξ, καθώς με κάθε μπουκιά φεύγουν η συσσωρευμένη ένταση και το στρες από μέσα μας”.

Τα συναισθήματα χαράς και ενθουσιασμού υποβοηθούνται από την ζάχαρη, τα φρούτα, τα αμυλώδη τρόφιμα, όπως το ψωμί, το ρύζι, τα ζυμαρικά, ενώ για την θρέψη και την πλαστικότητα του εγκεφάλου, αλλά και την αντιφλεγμονώδη δράση στα αγγεία του σώματος βοηθούν τα λιπαρά ψάρια. Έχουμε την τάση όπως όλα δείχνουν, να αναγνωρίζουμε μαγικές ιδιότητες στις τροφές καθώς υπολογίζουμε πολύ περισσότερο απ’ όσο θα έπρεπε πάνω τους.

Άραγε οι τροφές λειτουργούν ως υποκατάστατα της ανθρώπινης ψυχολογίας;

ΠΗΓΗ

Μπορεί επίσης να σας αρέσει Περισσότερα από τον συγγραφέα

Αφήστε μια απάντηση

Read previous post:
Πώς θα μεταφέρετε φωτογραφίες σε ύφασμα

Είναι τόσο απλό με έναν εκτυπωτή ink jet. Το μόνο που χρειάζεστε είναι το σωστό είδος σιδερότυπου

Close