Δύσκολες γιορτές

 

 
Οικογενειακές στιγμές, θαλπωρή, αγάπη, διάθεση για προσφορά. Των πιστών και των κοσμικών. Της ευωχίας, αλλά και της δυστυχίας. Τα φωτεινά και τα μελαγχολικά. Των παραμυθιών, αλλά και δύσκολων στιγμών.
Ο καθείς και τα Χριστούγεννά του, που από χρόνο σε χρόνο μπορεί να απέχουν αιώνες, από τους λειμώνες σε δριμείς χειμώνες και τανάπαλιν.
Μια γιορτή, επιστροφή στο σπήλαιο της παιδικής ηλικίας, που ενεργοποιεί μνήμες και συναισθήματα. Χαράς ή απογοήτευσης.
Η τέλεια αφήγηση για διαφημίσεις, όπως η διαδικτυακή του γερμανικού σούπερ μάρκετ Edeka, που έγινε viral.
Μήνυμα στον τηλεφωνητή ενός ηλικιωμένου παραμονές Χριστουγέννων. Είναι η κόρη του. «Δεν θα καταφέρουμε να έρθουμε φέτος για Χριστούγεννα. Θα προσπαθήσουμε, όμως, να ‘ρθουμε του χρόνου, σίγουρα θα τα καταφέρουμε». Του χρόνου;
Οσο περνάνε τα χρόνια, στη ζυγαριά βαραίνουν οι θύμησες και λιγοστεύουν οι προσδοκίες.
Ο ηλικιωμένος έχει χάσει πρόσφατα τη γυναίκα του, κάθεται μόνος στην τραπεζαρία, σε ένα μουντό φόντο και με μια καταθλιπτική μουσική υπόκρουση.
Επειτα, στο πλάνο εμφανίζονται τα παιδιά του, επιτυχημένοι επαγγελματίες, που έχουν γράμμα. Οταν θα λάβουν αυτό το γράμμα, τότε θα κλάψουν με μαύρο κλάμα. Μαθαίνουν ότι ο πατέρας τους πέθανε.
Επιστρέφουν στο πατρικό, κι ενώ ετοιμάζονται για κηδεία… τους περιμένει ένα πλουσιοπάροχο γιορτινό τραπέζι. Εμφανίζεται ο πατέρας, που κατάφερε να μαζέψει την οικογένεια στο σπίτι.
Δεν έχουν όλες οι χριστουγεννιάτικες ιστορίες happy end, φυσικά, ούτε είναι πασπαλισμένες με ροδόνερο και άχνη, μέλι και καρύδια.
Σενάρια πολλά, εκδοχές κι υποθέσεις άλλες τόσες, ερμηνείες πάμπολλες, αλλά ούτε ο Ντίκενς, ούτε ο Παπαδιαμάντης, ούτε ο πιο καλός κειμενογράφος μπορούν να συμπληρώσουν τα όποια κενά.
Οι απουσίες και οι απώλειες την ίδια γεύση έχουν πάντα και σίγουρα δεν «πουλάνε» όλες οι ιστορίες. Χαρίζονται, όμως, ή ανταλλάσσονται οι εμπειρίες.

Της Κατερίνας Τζωρτζινάκη
ktzor@naftemporiki.gr

Μπορεί επίσης να σας αρέσει Περισσότερα από τον συγγραφέα

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Read previous post:
Στην κόψη του ξυραφιού τα Ταμεία
Στην κόψη του ξυραφιού τα Ταμεία

Το μείζον και καθοριστικό πρόβλημα του ασφαλιστικού σήμερα είναι πρωτίστως πρόβλημα ταμειακό και όχι αναλογιστικό.

Close