Ο Άγιος Σπυρίδων της πίστης,της αγάπης,της φιλανθρωπίας

 

Ο Άγιος Σπυρίδων πρώτα απ όλα ήταν άνθρωπος με μεγάλη πίστη. Μιας πίστης ακλόνητης,που δε δίστασε κατά τη διάρκεια της Πρώτης Οικουμενικής Συνόδου, παρόλο που παρευρίσκονταν άγιοι Πατέρες πιο μορφωμένοι από αυτόν και πολυγραφότατοι, να σηκωθεί ενώπιόν τους και να υπερασπιστεί την αλήθεια της ενότητας της Αγίας Τριάδος, κάνοντας το γνωστό θαύμα με το κεραμίδι.

Ο Άγιος Σπυρίδων ήταν επίσης άνθρωπος αγάπης. Μιας αγάπης προς τον Θεό και αναμφίβολα προς τον πλησίον, που εκδηλώθηκε ποικιλοτρόπως, αλλά κυρίως με πράξεις φιλανθρωπίας. Έτσι, όταν γύρισε από την Σύνοδο, προκειμένου να επιστρέψει σε έναν άνθρωπο τον θησαυρό που είχε εμπιστευτεί στην Ειρήνη, κόρη του Αγίου, η οποία στο μεταξύ είχε πεθάνει, πήγε όλος απλότητα στον τάφο της θυγατέρας του και της μίλησε: “Ειρήνη, παιδί μου, πού έκρυψες το θησαυρό;” και τότε εκείνη του απάντησε, αποκαλύπτοντάς του το σημείο. Άλλοτε πάλι, επειδή δεν είχε χρήματα να δανείσει σε ένα φτωχό, έπιασε ένα φίδι, το οποίο μετατράπηκε σε χρυσό, και το έδωσε στον άνθρωπο που είχε ανάγκη. Όταν πάλι του το επέστρεψε, ο Άγιος το ακούμπησε στο χώμα και εκείνο ζωντάνεψε πάλι και έφυγε στο δάσος.

Ο Άγιος Σπυρίδων άνθρωπος υπομονής και καρτερικότητας μπροστά στις θλίψεις και τις στενοχώριες της ζωής. Έχασε τη σύζυγό του και το παιδί του, ουδέποτε όμως εγόγγυσε απέναντι στο Θεό, ουδέποτε παραπονέθηκε, ουδέποτε ολιγοπίστησε εξαιτίας των θλίψεων που συνάντησε στη ζωή του. Αλλά συνέχισε με τον ίδιο ζήλο, με την ίδια αγάπη, με την ίδια αυταπάρνηση το έργο που ο Θεός του εμπιστεύτηκε, να καθοδηγεί πνευματικά τους πιστούς χριστιανούς της πατρίδας του. Και στον τομέα αυτό ανεδείχθη άριστος, ποιμένας και διδάσκαλος του λαού του Θεού, ο οποίος ακόμη και σήμερα με το παράδειγμά του φωτίζει και καθοδηγεί όχι μόνο το λαό της Κέρκυρας αλλά ολόκληρη την οικουμένη, από τα πέρατα της οποίας συρρέουν καθημερινά πλήθη προσκυνητών να προσευχήθούν στον Άγιο, να τον ευχαριστήσουν, να τον παρακαλέσουν να είναι και δικός τους προστάτης και αρωγός εν τω βίω.Γι αυτό και ανεδείχθη θαυματουργός, όχι μόνο ενόσω ζούσε στη γη, αλλά και κατά τη διάρκεια όλων των αιώνων που ακολούθησαν μέχρι τις μέρες μας, και συνεχίζει να θαυματουργεί και σήμερα σε όλους όσους τον επικαλούνται.Τέλος, με το άφθαρτο του λείψανο υπενθυμίζει διαρκώς σε όλους μας ότι πάνω  από τα υλικά και  βιοτικά υπάρχουν τα αιώνια, τα επουράνια, τα άφθαρτα, και ότι αυτά οφείλουν να βρίσκονται στην ψηλότερη θέση της παρούσας ζωής.

Οι μνήμες των Αγίων αποτελούν για κάθε χριστιανό μια ευκαιρία επαλήθευσης και αναζωπύρωσης της πίστεώς μας, μια ευκαιρία για να δοξάσουμε το Θεό και να ευχαριστήσουμε τους αγίους που μας βοηθούν καθημερινά, κυρίως στον πνευματικό μας αγώνα. Είναι μια ευκαιρία για να προσευχηθούμε πιο έντονα, διατηρώντας την ελπίδα μας στο Θεό, και στη μεσιτεία των φίλων του, των Αγίων.

Ας τον μιμηθούμε στην πίστη, στην αγάπη, στη φιλανθρωπία, στην υπομονή. Κι ας του ζητήσουμε στις προσευχές μας, πέρα από κάθε άλλο αίτημα, να είναι βοηθός μας στον καλό μας αγώνα.

Μπορεί επίσης να σας αρέσει Περισσότερα από τον συγγραφέα

Αφήστε μια απάντηση

Read previous post:
Θαύματα του Αγίου Σπυρίδωνος που αναφέρονται μέσα στο Απολυτίκιο του

Στο απολυτίκιο του Αγίου Σπυρίδωνος του θαυματουργού, μας παρουσιάζονται μέσα σε λίγες λέξεις, πολλά από τα θαύματα του

Close