Που βρίσκεται η θαυματουργός Εικόνα της Παναγίας και η σημασία της στην Δευτέρα Παρουσία

Περίπου 970 χρόνια αργότερα, το 1004 μχ εμφανίζεται η θαυματουργός εικόνα

της Υπεραγίας Θεοτόκου της επονομαζομένης Πορταϊτίσσης για δεύτερη φορά στο λιμένα του Κλήμεντος στην σημερινή Ιερά Μονή των Ιβήρων.

 

 

 

 

 

 

 

Οι μοναχοί της Μονής αλλά και των γύρω Μονών βλέπουν μια ουρανομήκης φλόγα, ένα πύρινο στύλο να ανεβαίνει από την θάλασσα και να χάνεται στον ουρανό, και συγκεντρώνονται όλοι για να δουν τούτο το παράδοξο. Μια εικόνα της Παναγίας πλέει όρθια επάνω στα κύματα και όσοι προσπαθούν με πλοιάρια να την προσεγγίσουν αποτυγχάνουν διότι την βλέπουν να απομακρύνεται.

 

 

 

Τότε οι Μοναχοί της Μονής των Ιβήρων κλείνονται στο Μοναστήρι τους και κάνουν θερμή παράκληση προς τον Κύριο για να τους χαρίσει τούτο τον ανεκτίμητο θησαυρό· και η δέηση τους εισακούγεται.

 

 

 

 

Στα όρια της Μονής των Ιβήρων και προς τις δύσβατες κορυφές των βουνών, τον καιρό εκείνο ασκήτευε ο Όσιος Γαβριήλ ο Ίβηρας στον οποίο παρουσιάζεται κατ όναρ η Θεοτόκος και του λέγει να αναγγείλει στον ηγούμενο ότι προτίθεται να δώσει την Εικόνα της σε τούτη τη Μονή, διότι γι’ αυτό το λόγω αφίχθη εκεί και τον προτρέπει να βαδίσει επάνω στη θάλασσα για να την αναλάβει.

 

 

 

 

 

 

 

Σε μια άλλη εκδοχή που υπάρχει, πιο ανεπίσημη, φαίνεται η ίδια η Θεοτόκος να είπε κατ’ όναρ στον Όσιο Γαβριήλ: “Συ θα κατέλθης να παραλάβεις την Εικόνα μου. Φέρεις το όνομα του “νυμφαγωγού” μου. Σε κρίνω άξιον. Θα βαδίσηςαφόβως επί του ύδατος”

 

Έτσι και γίνεται. Ο Όσιος Γαβριήλ ενημερώνει τον ηγούμενο της μονής ο οποίος συναθροίζει όλους του μοναχούς οι οποίοι τελούν λιτανεία μετά λαμπάδων και ύμνων κατευθυνόμενοι προς την θάλασσα.

Ο Όσιος Γαβριήλ ο Ίβηρας ακολουθεί το πρόσταγμα της Παναγίας, βαδίζει επί της θαλάσσης και εξάγει επ’  ώμου την Εικόνα προς έκπληξη και θαυμασμό και φόβο πάντων των παρισταμένων και βλεπόντων.

 

 

 

 

Ο υμνογράφος μετέπειτα περιγράφει την ευλογημένη αυτή στιγμή με εξαίσιους ύμνους:

 

Ἦχοςπλ. α΄.

Χαίροιςἀσκητικῶν

“Χαίρων, ὁἱερὸςΓαβριήλ, καὶκαθυπείκωντῇσεπτῇἐμφανείᾳΣου, κατήλθενἀπὸτοῦὄρους, καὶἐνθαλάσσῃἁγνή, ἴχνεσινἀβρόχοιςεἰσπεπόρευται, καὶπίστειἀνέλαβε, τὴνἁγίανΕἰκόναΣου, τῶνοἰκτιρμῶνΣου, γλυκασμὸνἀποστάζουσαν, καὶβραβεύουσαν, ἀληθῆἀγαλλίασιν· ὅθεναὐτὴνδεξάμενοι, ὡςθείανΣουἔλευσιν, ἐντῇΜονῇτῶνἸβήρων, πανευλαβῶςἐναπέθεντο, ὑμνοῦντεςαἰνοῦντες, ΠορταΐτισσαΠαρθένε, τὰμεγαλεῖάΣου.”

Και εκεί ακριβώς που την εναποθέτει αναβλύζει Ιερό Αγίασμα. Οι παριστάμενοι ψάλλοντες, δοξολογούντες και ευχαριστούντες τον Θεό και την Δέσποινα που έλαβαν αυτόν το θησαυρό, καταθέτουν την Ιερά Εικόνα ως μέγα πλούτο στον Κεντρικό Ναό της Μονής.

 

 

 

 

 

 

 

Την επομένη πρωία ο μοναχός που ανάβει τα κανδήλια πριν τον όρθρο στον κεντρικό Ναό δεν βρίσκει την νεοφανή Εικόνα εντός του Ναού αλλά μετά από πολύωρη έρευνα οι αδελφοί την βλέπουν να στέκεται όρθια πάνω από την κεντρική πύλη της Μονής. Αφού την φέρνουν πάλι μέσα στον κεντρικό Ναό την επομένη ομοίως την ξαναβρίσκουν όρθια και άνωθεν της Πύλης της Μονής.

 

 

 

 

 

 

 

Αυτό επαναλαμβάνεται για αρκετές ημέρες ωσότου η Υπεραγία Θεοτόκος εμφανίζεται και πάλι κατ’ όναρ στον Όσιο Γαβριήλ και του λέγει:

“Να πεις στους αδελφούς να μην με ενοχλούν στο εξής, διότι δεν ήλθα εδώ για να με φυλάγεται εσείς αλλά δια να σας φυλάγω εγώ και στην παρούσα αλλά και στην μέλλουσα ζωή.

 

 

 

 

Να πεις επίσης σε όλους τους αδελφούς σε αυτό εδώ το Όρος που ζουν με ευλάβεια και αρετή και φόβο Θεού, να ζητούν και να εύχονται την ευσπλαχνία του Υιού μου και Δεσπότου, διότι αυτό το χάρισμα ζήτησα και έλαβα από Αυτόν. Και σας δίνω ετούτο ως σημάδι, όσο θα βλέπετε την Εικόνα μου σε αυτήν εδώ την Μονή  το έλεος και η χάρις του Υιού μου δεν θα λείψουν από εσάς”

 

Η δεύτερη λοιπόν άφιξη της Υπεραγίας Θεοτόκου (υπό την μορφή του Ιερού εκτυπώματος Της) στην Γη της Μακεδονίας πραγματοποιείται πάλι στο λιμένα του Κλήμεντος δηλ στην Ιερά Μονή των Ιβήρων. Και εδώ θα πρέπει να σταθούμε γιατί υπάρχουν δύο πολύ μεγάλα σημεία σε αυτήν την άφιξη της Θεοτόκου.

 

Το πρώτο μεγάλο σημείο είναι ότι η Θεοτόκος ξαναμιλάει εσχατολογικά για τον ίδιο τόπο, τον Άθωνα όπως είχε μιλήσει και στην πρώτη επίσκεψη Της εκεί λέγοντας: “Και επίχεονεπ’ αυτού το έλεος σου και φύλαξον αβλαβή ως της συντελείας του αιώνος τούτου  και τους κατασκηνούντας εν αυτώ….. ”.

 

Αυτή τη φορά εμφανίζεται κατ όναρ στον Όσιο Γαβριήλ και του λέγει: “…Και σας δίνω ετούτο ως σημάδι, όσο θα βλέπετε την Εικόνα μου σε αυτήν εδώ την Μονή  το έλεος και η χάρις του Υιού μου δεν θα λείψουν από εσάς”

Συνεπώς η Υπεραγία Θεοτόκος με τις δύο αυτές αναφορές της συνδέει άμεσα το Άγιον Όρος και την Αγία Εικόνα της με το τέλος του κόσμου. Το πρώτο λοιπόν συμπέρασμα που εξάγεται είναι ότι το Άγιον Όρος και η  θαυματουργός Εικόνα της Πορταϊτίσσης θα υπάρχουν έως της Δευτέρας Παρουσίας σύμφωνα με τα ίδια τα λεγόμενα της Παναγίας. 

 

Αυτή όμως είναι και η ευλογία της Υπεραγίας Θεοτόκου προς την Μακεδονική Γη. Διότι την κάνει κτήμα Της και δεύτερο σπίτι Της και μέσα απ’ αυτήν οριοθετεί την ΑΡΧΗ και το ΤΕΛΟΣ όλων.

ΑΡΧΗ γιατί από αυτήν την ευλογημένη γη αρχίζει να κηρύττει τον λόγο του Υιού και Θεού Της και ΤΕΛΟΣ γιατί  πάλι από εκεί θα ξεκινήσει η Δεύτερη Έλευση του Δεσπότη Χριστού όταν θα αναχωρήσει προς άγνωστο προορισμό το Ιερό εκτύπωμα Της, δηλ. η Πορταϊτίσσα.

Μπορεί επίσης να σας αρέσει Περισσότερα από τον συγγραφέα

Αφήστε μια απάντηση

Read previous post:
Κάνω τον σταυρό μου
Πότε κάνουμε το σταυρό μας, πότε στεκόμαστε όρθιοι στη Θεία Λειτουργία;

Η Θεία Λειτουργία είναι το κυριότερο λατρευτικό γεγονός

Close